Han

Han har vært her lenge

går for det meste igjen aleina

Han mangler orda til å gripe verda hennes

og trenge seg på ho

med heile verda si

du ser han aldri i augo

men heile kroppen hans er auge

364 dager i året

23 timar i døgnet

som han nyttar fullt ut

Den siste timen

skal kvile i tankane hennar

som ein kulp, kor sjølv

råttne greiner

blir vakre

Du treff han stadig med piler

Ikkje den typen som dobbeltklikk

Men den typen som Sebastian såg i sin siste time

Verda hans er som ein himmel fyllt av piler

Bueskyttarane slepp

og sender hagl

Den som står i regnet blir truffet

Den som står i treffet blir våt

Gjennombårra av piler

står Sebastian ved pålen

og skimter årsaka

Langt der ute

Kor elva treff hav

og blir til fjell

som ho renn ut av.